หว้า

ชื่อวงศ์ : MYRTACEAE

ชืิ่อวิทยาศาสตร์ : Syzygium cumini (L.) Skeels

ชื่อสามัญ : Black plum, Jambolan

ชื่อพื้นเมืองอื่น : ห้าขี้แพะ (เชียงราย) ; หว้า (ภาคกลาง)

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

ไม้ต้น (T) สูงประมาณ 10-30 เมตร ลักษณะลำต้นตั้งตรง แตกกิ่งก้านสาขาเป็นเรือนพุ่ม

ใบ เป็นใบเดี่ยว ออกตรงข้ามกัน ใบอ่อนสีน้ำตาลแดง พอแก่เต็มที่มีสีเขียว ลักษณะรูปรีหรือรูปไข่กลับ กว้าง 5-15 ซม. ยาวประมาณ 10-15 ซม. ปลายใบแหลม โคนใบมน ผิวเป็นมัน มีต่อมน้ำมันกระจายอยู่ทั่วไป

ดอก ออกดอกเป็นช่อตามซอกใบหรือปลายกิ่ง ดอกสีขาวหรือเหลืองอ่อน ฐานรองดอกรูปกรวยยาว 2-5 ซม. ปลายแผ่เป็น 4 กลีบ กลีบดอก 4 กลีบ ร่วงง่าย เมื่อบานเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 1 ซม. เกสรตัวผู้จำนวนมากไม่เท่ากัน ออกดอกและติดผลในเดือนธันวาคมถึงมิถุนายน

ผล ลักษณะเป็นรูปรรีหรือรูปไข่ ยาว 1.5-3 ซม. เมื่ออ่อนสีเขียว แต่พอแก่แล้วมีสีน้ำตาลเข้มออกดำ มี 1 เมล็ด

นิเวศวิทยา

ถิ่นกำเนิด เอเซียเขตร้อน จากอินเดียถึงมาเลียเซีย ในประเทศไทยพบตามป่าดิบชื้น ป่าผลัดใบใกล้ลำธาร ที่ระดับความสูงไม่เกิน 1,100 เมตร

การปลูกและขยายพันธุ์

เจริญเติบโตได้ดีในดินชื้นที่สมบูรณ์ ขยายพันธุ์ด้วยการเพาะเมล็ดหรือการแยกลำต้นที่เกิดใหม่

ประโยชน์ทางยา

รสและสรรพคุณในตำรายา

เปลือกต้น รสฝาดเย็น ต้มเอาน้ำดื่มแก้บิด อมแก้ปากเปื่อย

เมล็ด รสฝาด ลดน้ำตาลในเลือด แก้ท้องเสีย ถอนพิษจากเมล็ดโกฐกะกลิ้ง (เมล็ดของต้นแสลงใจ)

ผล รสฝาดหวาน ผลดิบ รสฝาด รับประทานแก้อาการท้องเสีย ผลสุก รสหวาน ใช้รับประทานหรือทำเป็นเครื่องดื่มผสมกับเกลือได้

วิธีและปริมาณที่ใช้

  1. รักษาอาการท้องเดินในเด็ก โดยใช้ผลหว้าสุก 5 ลูก คั้นเอาแต่น้ำให้ได้ 1-2 ช้อนชา ผสมกับน้ำนม 1 แก้ว ดื่ม
  2. แก้ปากเปื่อยและแก้บิด โดยใช้เปลือกหว้าประมาณ 50 กรัม นำมาล้างให้สะอาดขูดเปลือกนอกออก แล้วหั่นหรือสับเป็นชิ้น ๆ ผสมกับน้ำ 3 แก้ว นำไปต้มและเคี่ยวให้เหลือเพียง 1 ส่วน กรองเอาแต่น้ำดื่มหรือจิบ
กติกาข้อตกลงก่อนการแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้นการใช้คำหยาบคาย, ส่อเสียด
2. ทุกความเห็นต้องไม่มีการดูหมิ่น, กล่าวหาให้ร้าย, สร้างความแตกแยก หรือ "กระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ"
3. ทางเว็บไซต์จะขอลบความคิดเห็นโดยทันที เมื่อความเห็นไม่เป็นไปตามข้อตกลง