ผักแว่น

ผักแว่น

ชื่อวงศ์ : MARSILEACEAE

ชื่อวิทยาศาสคร์ : Marsilea crenata C.Presl

ชื่อสามัญ : Water clover

ชื่อพื้นเมืองอื่น : หนูเต๊าะ (กะเหรี่ยง-แม่ฮ่องสอน) ; ผักแว่น (ภาคเหนือ, ภาคกลาง) ; ผักลิ้นปี่ (ภาคใต้)

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

ไม้ล้มลุกที่อาศัยในน้ำ (AqF) ประเภทเฟิร์น ขึ้นในบริเวณที่ดินชื้นและในน้ำ รากของผักแว่นสามารถเกาะติดเจริญอยู่บนพื้นดินหรือเจริญอยู่ในน้ำก็ได้ ลำต้นอ่อนสีเขียวเมื่อแก่จะเป็นสีน้ำตาล เลื้อยขนานยาวไปกับผิวดินหรือผิวน้ำ ลำต้นค่อนข้างกลมและมีขนสีน้ำตาลอ่อนปกคลุม

ใบ ใบเป็นใบประกอบแบบพัด มีใบย่อย 4 ใบ ลักษณะใบย่อยคล้ายรูปสามเหลี่ยมหรือรูปลิ่มออกจากตรงกลางตำแหน่งเดียวกัน ใบทั้งหมดรวมกันเป็นลักษณะกลม ใบย่อยกว้าง 0.6-1.5 ซม. ยาว 0.8-1.9 ซม. โคนใบสอบ ขอบใบเรียบหรือหยักเล็กน้อย แผ่นใบเรียบไม่มีขน ก้านใบยาว 4.5-15 ซม. ใบย่อยไม่มีก้านใบ มีสปอร์โรคาร์ป (Sporocarps) ซึ่งเป็นก่อนแข็ง ๆ สีดำ รูปขอบขนานหรือรูปคล้ายเมล็ดถั่วเขียวออกที่โคนก้าน ในขณะที่อ่อนอยู่มีสีขาว เมื่อแก่สีน้ำตาลเข้มเกือบดำ

นิเวศวิทยา

เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ พบทั่วไปตามหนองน้ำที่ชื้นแฉะ ห้วย บึง หรือหนองที่มีน้ำขังทั่ว ๆ ไป

การปลูกและขยายพันธุ์

เจริญเติบโตได้ในดินร่วนซุยและต้องการความชื้นสูง ขยายพันธุ์โดยใช้เถาที่มีรากติดอยู่นำไปปลูกในบริเวณที่ต้องการ หรือขยายพันธุ์โดยใช้สปอร์

ประโยชน์ทางยา

รสและสรรพคุณในตำรายา

ทั้งต้น รสจืดเย็น ฝาดหวาน สมานแผลในปากและลำคอ ระงับร้อน แก้ไข้ แก้ร้อนในกระหายน้ำ ดับพิษ แก้ดีพิการ

ยอดและใบอ่อน รสเย็นฝาด แก้โรคตาอักเสบ โรคต้อกระจก

กติกาข้อตกลงก่อนการแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้นการใช้คำหยาบคาย, ส่อเสียด
2. ทุกความเห็นต้องไม่มีการดูหมิ่น, กล่าวหาให้ร้าย, สร้างความแตกแยก หรือ "กระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ"
3. ทางเว็บไซต์จะขอลบความคิดเห็นโดยทันที เมื่อความเห็นไม่เป็นไปตามข้อตกลง