ผักหวานบ้าน (Sweet Leaf Bush)

ผักหวานบ้าน

ผักหวานบ้านหรือมะยมป่า เป็นไม้พุ่มขนาดกลาง จัดอยู่ในวงศ์เดียวกับมะยม จึงมีใบป้อมปลายแหลมและผลสีขาวเขียวคล้ายมะยม แต่ผลของผักหวานบ้านจะมีขนาดเล็กกว่า ออกบริเวณใต้ใบและมีขั้วสีแดง ผลอ่อนของผักหวานบ้านก็กินเป็นผักได้เช่นเดียวกับยอดอ่อน ทั้งยังเก็บกินได้อย่างสบายใจ เพราะในการปลูกผักหวานบ้านนั้นไม่จำเป็นต้องใช้สารเคมี เนื่องจากเป็นพืชที่เจริญเติบโตง่ายและไม่ค่อยมีแมลงศัตรูพืชรบกวน

ผักหวานบ้านพันธุ์นิยมกินกัน มี 2 พันธุ์ คือ พันธุ์สีนวลและพันธุ์สายน้ำผึ้ง โดยพันธุ์สีนวลจะให้ยอดดก ยอดแหลมมีสีเหลืองนวลและใบขนาดเล็ก ส่วนพันธุ์สายน้ำผึ้ง จะให้ยอดอวบกว่าและใบมีขนาดใหญ่กว่า แต่ทั้ง 2 พันธุ์ก็ให้รสชาติหวานมันอร่อยไม่แพ้กัน

ยอดผักหวานบ้านมีรสหวานแบบธรรมชาติ เนื้อกรอบและไม่เหนียว แตกยอดอ่อนมากในฤดูฝน นิยมนำไปลวกกินกับน้ำพริก ผัดน้ำมัน ใส่ในแกงส้ม แกงเลียง หรือแกงจืด โดยในผักหวานบ้าน 100 กรัม จะมีเส้นใยอาหาร 3.5 กรัม มีเบตาแคโรทีน 4,823 ไมโครกรัม ซึ่งร่างกายจะเปลี่ยนเป็นวิตามินเอ ช่วยบำรุงสายตาและป้องกันภาวะจอประสาทตาเสื่อม และมีวิตามินอี 2.96 มิลลิกรัม วิตามินอีเป็นวิตามินชนิดละลายในไขมันที่พบได้น้อยในผักและผลไม้ มีคุณสมบัติช่วยต่อต้านอนุมูลอิสระ จึงช่วยชะลอการเสื่อมของเซลล์ได้ นอกจากนี้ ผักหวานบ้านยังเป็นหนึ่งในผักที่เป็นไม้ยืนต้นจำนวนไม่มากนักที่มีวิตามินเค ซึ่งวิตามินเคมีสรรพคุณช่วยให้เลือดแข็งตัวเมื่อมีบาดแผล ช่วยให้ตับทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ และทำงานร่วมกับวิตามินดีในการควบคุมระดับแคลเซียมในร่างกาย

ผักหวานบ้านมีสรรพคุณทางยาคือ ช่วยลดไข้ แพทย์แผนโบราณจึงใช้เป็นยาเขียว ส่วนรากนำไปต้มน้ำดื่มช่วยถอนพิษไข้และแก้ขัดเบา หรือฝนกับน้ำ ทาแก้โรคคางทูม แต่ผักหวานบ้านก็เป็นผักที่ไม่นิยมกินดิบ เนื่องจากมีสารพาพาเวอรีน (Papaverine) ซึ่งเป็นสารอัลคาลอยด์ชนิดเดียวกับที่พบในฝิ่น หากได้รับปริมาณมากอาจเกิดอาการปวดหัว ท้องผูก และส่งผลเสียต่อเนื้อเยื่อปอด

กติกาข้อตกลงก่อนการแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้นการใช้คำหยาบคาย, ส่อเสียด
2. ทุกความเห็นต้องไม่มีการดูหมิ่น, กล่าวหาให้ร้าย, สร้างความแตกแยก หรือ "กระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ"
3. ทางเว็บไซต์จะขอลบความคิดเห็นโดยทันที เมื่อความเห็นไม่เป็นไปตามข้อตกลง