ผักพาย (Yellow Burhead)

ผักพาย

ผักพายเป็นไม้น้ำ เจริญเติบโตได้ดีในที่ชื้นแฉะและบริเวณที่มีน้ำขัง เช่น หนองน้ำ นาข้าว พบมากทางกลางและภาคอีสาน มีชื่อเรียกแตกต่างกันไปในแต่ละท้องถิ่น เช่น ตาลปัตรฤาษี ตาลปัตรยายชี นางกวัก หรือบอนจีน ผักผายมีเหง้าขนาดเล็กฝังอยู่ในดินโคลน แผ่นใบคล้ายใบพายขนาดใหญ่ ก้านใบยาว เป็นเหลี่ยม อวบน้ำ พองลม ดอกของผักพายจะออกเป็นช่อ ช่อละ 7-10 ดอก ย่อยกลีบดอกสีเหลือง

ดอกตูมของผักพาย รวมไปถึงก้านดอกที่มีลักษณะสามเหลี่ยม อวบน้ำ พองลม ยาวประมาณ 4-8 เซนติเมตร เป็นส่วนที่นิยมกินมากที่สุด ทั้งกินสดหรือลวกจิ้มน้ำพริก แกล้มกับลาบ ส้มตำ นำไปย่างเพื่อทำก้อยผักผายหรือผัดกับน้ำมันหอย ผัดเต้าเจี้ยว ทำยำ หากกินแบบสดจะได้รสหวานมันปนขม เพราะต้นผักผายมียางสีขาวอยู่แต่เมื่อผ่านความร้อนแล้วรสชาติจะหวานขึ้นและขมน้อยลง

ประโยชน์ทางยาของผักพายคือ ช่วยป้องกันไข้ที่เกิดจากการเปลี่ยนฤดูหรือที่คนสมัยก่อนเรียกว่า ไข้หัวลม และช่วยให้เจริญอาหาร เมื่อกินผักพาย 100 กรัม จะได้รับแคลเซียม 7 มิลลิกรัม เบตาแคโรทีน 501 ไมโครกรัม วิตามินซี 13 มิลลิกรัม ในขณะที่ให้พลังงานเพียง 14 กิโลแคลอรีเท่านั้น

ในเมืองใหญ่มักหาซื้อผักพายได้ยาก ดังนั้น หากใครอยากปลูกไว้กินเองในครัวเรือน ก็ให้ลองหาเหง้าหรือเมล็ด มาเพาะลงในอ่างบัวที่ใส่ดินเหนียว เพียงเท่านี้ก็มีผักพายไว้กินโดยไม่ต้องหาซื้อแล้ว โดยเฉพาะอย่างยิ่งในฤดูฝน ที่ผักพายจะออกดอกและเจริญเติบโตได้อย่างรวดเร็ว

กติกาข้อตกลงก่อนการแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้นการใช้คำหยาบคาย, ส่อเสียด
2. ทุกความเห็นต้องไม่มีการดูหมิ่น, กล่าวหาให้ร้าย, สร้างความแตกแยก หรือ "กระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ"
3. ทางเว็บไซต์จะขอลบความคิดเห็นโดยทันที เมื่อความเห็นไม่เป็นไปตามข้อตกลง