ผักชีล้อม

ชื่อวงศ์ : UMBELLIFERAE

ชื่อวิทยาศาสตร์ : Oennanthe javanica (Blume) DC.

ชื่อพ้อง : Oenanthe stolonifera (Roxb.) DC.

ชื่อสามัญ : water dropwort

ชื่อพื้นเมืองอื่น : ผักอัน, ผักอันอ้อ (เชียงใหม่) ; ผักชีล้อม (กรุงเทพฯ)

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

ไม้ล้มลุก (H) ลำต้นกลมโปร่ง ภายในกลวง อวบน้ำ สูงประมาณ 60 ซม.

ใบ เป็นใบประกอบแบบขนนกสองชั้น ออกเรียงสลับ ใบย่อยลักษณะรูปหอก ใบกว้าง 1.5-2.5 ซม. และยาวประมาณ 3-5 ซม. ขอบใบหยักแบบฟันเลื่อย เนื้อใบบางสีเขียวเข้ม มีกลิ่นหอมฉุน

ดอก ดอกช่อออกที่ปลายยอด กลีบดอกสีขาว ก้านดอกย่อยยาวเท่ากัน กลีบดอกสีขาว

ผล แห้งแตกได้ รูปไข่กลับ

นิเวศวิทยา

เป็นพืชที่ชอบขึ้นบริเวณที่ชื้นแฉะ ตามที่ราบลุ่มทั่วไป นิยมปลูกตามสวนครัวเพื่อการค้า

การปลูกและขยายพันธุ์

เจริญเติบโตได้ในดินร่วนซุยและดินที่มีอินทรีย์วัตถุสูง ขยายพันธุ์ด้วยการเพาะเมล็ด

ประโยชน์ทางยา

รสและสรรพคุณในตำรายา

ต้น รสหอมฉุน เป็นสมุนไพรผสมในตำรับอาบ อบ แก้อาการเหน็บชา ขับเหงื่อ แก้น้ำเหลืองเสีย แก้บวม

ผลและเมล็ด รสหอมร้อน ขับลมในลำไส้ ทำให้ผายเรอ แก้ธาตุพิการ แก้หืดหอบ ไอ คลื่นเหียนอาเจียน บำรุงปอด แก้ลมวิงเวียน

วิธีและปริมาณที่ใช้

  • รักษาโรคเหน็บชา ใช้ผักชีล้อมทั้งต้นเป็นส่วนผสมในตำรับยา ใช้ “อบสมุนไพร” โดยนำไปต้มรมควันในกระโจม และยังช่วยแก้บวมทั้งตัว ขับเหงื่อ แก้คลื่นเหียนอาเจียนได้อีกด้วย
กติกาข้อตกลงก่อนการแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้นการใช้คำหยาบคาย, ส่อเสียด
2. ทุกความเห็นต้องไม่มีการดูหมิ่น, กล่าวหาให้ร้าย, สร้างความแตกแยก หรือ "กระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ"
3. ทางเว็บไซต์จะขอลบความคิดเห็นโดยทันที เมื่อความเห็นไม่เป็นไปตามข้อตกลง