ชะพลู (Wild Betel Leaf)

ชะพลู

ชะพลูหรือช้าพลู เป็นไม้เลื้อยที่มีใบดก ใบเป็นรูปหัวใจ สีเขียวเข็ม เป็นมัน ลายเส้นใบชัดเจนสวยงาม ใบชะพลูมีกลิ่นหอม รสมันและมีรสเผ็ดอ่อน ๆ ปนรสขมเฝื่อน ๆ ซึ่งเป็นจุดเด่นที่คนชอบ แต่ไม่เป็นที่โปรดปรานของแมลงศัตรูพืช ต้นชะพลูจึงปลูกง่ายและโตเร็ว โดยเฉพาะในฤดูฝนจะแตกใบอ่อนมากกว่าฤดูอื่น และกินอร่อยกว่า เพราะเนื้อใบจะนุ่ม ไม่กระด้าง

ใบชะพลูที่นำมากินกัน มักจะเป็นใบที่ไม่อ่อนและไม่แก่จนเกินไป หรือที่เรียกใบ “เพสลาด” ซึ่งนอกจากจะเป็นตัวเอกในอาหารกินเล่นอย่างเมี่ยงคำแล้ว ใบชะพลูยังมีบทบาทในอาหารคาวอย่างแกงคั่ว แกงอ่อม และแกงกะทิอีกด้วย หรือจะนำไปชุบแป้งทอดก็อร่อยไปอีกแบบ ส่วนยอดและใบอ่อนชะพลูก็กินเป็นผักเคียงแหนม ปลาย่าง ลาบ ยำ หรือส้มตำ

ข้อมูลจากสำนักโภชนาการ กรมอนามัยระบุว่า ในใบชะพลู 100 กรัม มีแคลเซียมสูงถึง 601 มิลลิกรัม ช่วยเสริมสร้างกระดูกและฟันให้แข็งแรง มีเส้นใยอาหาร 4.6 กรัม ช่วยเพิ่มกากใยอาหารให้ขับถ่ายคล่อง และมีวิตามินซี 10 มิลลิกรัม ช่วยป้องกันโรคลักปิดลักเปิด แต่การกินใบชะพลูก็มีข้อควรระวัง เนื่องจากมีสารออกซาเลต (Oxalate) สูง อาจทำให้เกิดนิ่วในไต จึงไม่ควรกินในปริมาณมากติดต่อกันเป็นประจำ และควรดื่มน้ำมาก ๆ หลังการกิน

สรรพคุณทางยาของใบชะพลูคือ ช่วยให้เจริญอาหาร ขับเสมหะและแก้จุกเสียด ดอกชะพลูมีสีขาว อัดแน่นกันอยู่บนช่อดอกทรงกระบอก มีสรรพคุณคล้ายกับใบ คือ ช่วยขับเสมหะ แก้จุกเสียดได้เช่นกัน หากใช้ทั้งต้นจะช่วยแก้ปวดท้องและแก้โรคปัสสาวะบ่อย

กติกาข้อตกลงก่อนการแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้นการใช้คำหยาบคาย, ส่อเสียด
2. ทุกความเห็นต้องไม่มีการดูหมิ่น, กล่าวหาให้ร้าย, สร้างความแตกแยก หรือ "กระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ"
3. ทางเว็บไซต์จะขอลบความคิดเห็นโดยทันที เมื่อความเห็นไม่เป็นไปตามข้อตกลง